Helmondse Schaakclub

Facebook

Verslagen van HSC 1

 

6 oktober 2018: Veldhoven - HSC 1 (door Hugo Faber)
We speelden tegen het teruggekeerde Veldhoven, tegen wie we al vele duels hebben uitgevochten.
Onze start was niet zo geweldig. Jerzy moest zijn tweede nederlaag slikken. In een aanvankelijk rustig opgaande partij, verraste zijn tegenstander hem met een inval op de zevende rij met schaak via een dameoffer. Een zet later stond daar een toren. Jerzy moest met zijn koning naar de achterste rij en toen liep hij mat.
Pim stond deze middag wat bedenkelijk tot slecht. Hij had te kampen met een achtergebleven pion op e6, die via een loper op g4 onder vuur werd genomen. Die pion werd alleen gedekt door een loper op f7. Omdat de f-lijn open was zat er een kwaliteitsoffer op f7 aan te komen (waarna wit e6 zou winnen). Wit versterkte zijn stelling echter op een verkeerde manier en dat bood Pim de gelegenheid zich eruit te vechten. Met h5-g5-g4 werd de loper verdreven en kon hij het initiatief overnemen. Met een open f-lijn voor zijn toren en een open h-lijn voor zijn dame, viel Pim snel de witte stelling binnen en kon de gelijkmaker worden genoteerd.
Maarten wist een pion te winnen, maar of hij die terug heeft moeten geven weet ik niet. Uiteindelijk kwam hij niet verder dan remise.
Johan probeert zich al jaren voor te doen als een echte zwartspeler, oftewel iemand die je toch echt zwart moet geven, wil hij van nut zijn. Daar stond al geruime tijd twijfel over, dus had ik hem wit gegeven. Hij startte een aanval via de b-lijn op de lang gerokeerde zwarte koning en sloeg tweemaal remise af omdat hij zag dat Jerzy inmiddels al verloren had. Ik vond de stelling van Johan wat dubieus, maar even later bleek hij toch gewonnen te hebben!
Bart won met wit in een partij die ik op sommige momenten zeer onduidelijk vond. In een aanval op de koningsvleugel speelde hij een paard naar die vleugel, waardoor het belangrijke veld d4 verzwakt werd. Even later keerde het paard dan ook terug waar het vandaan kwam. In eerste instantie leek het voor mij, de omstander, dat zwart nog wel wat had en dat Bart het 'te rustig' had gespeeld, maar gelukkig bleek dat maar schijn.
De drie overgebleven partij werden vrij kort na elkaar remise gegeven. Zelf had ik na een wat minder staand middenspel naar een eindspel afgewikkeld (loper en paard tegen twee lopers) maar dat bleek na dameruil niet geweldig voor mij en ik moest dan ook de verdediging in. Gelukkig waren er weinig aanknopingspunten en ik kon 'niets' blijven doen.
Paul had normale ontwikkelingszetten gedaan tegen een Siciliaan met een vroegtijdig b4 (om het centrum snel te bezetten). Het leek me niet indrukwekkend voor wit (normaalstelling met witte pionnen op a3 en d4), maar toch kwam hij beter te staan. Onder druk gezet wikkelde Paul verkeerd af. Dat kostte hem een stuk, maar gelukkig voor hem gaf zijn tegenstander direct daarna een kwaliteit weg waardoor er een loper en paard tegen toren eindspel ontstond, dat al een stuk onduidelijker werd. Paul had ook nog een frontje van vier pionnen, dus wit staakte snel verdere winstpogingen.
De stelling van Ruben was inmiddels helemaal dichtgeschoven. Hij kon nog wel een doorbraak forceren op de damevleugel, maar het was de vraag of dat voldoende zou zijn. Bovendien hoefde doorspelen vanwege de wedstrijdstand ook niet meer.
We staan nu mooi aan kop!

 

Veldhoven (1967) HSC 1 (2032) 3 - 5
Huub Schenning (2011) Bart Dekker (2169) 0 - 1
Fred van Empel (2006) Ruben Venis (2235) ½ - ½
Erik van Eijndhoven (2046) Maarten Smit (1985) ½ - ½
Frans Wolferink (2065) Jerzy Cebula (1926) 1 - 0
Gerrit Bruggeman (1941) Hugo Faber (1993) ½ - ½
Theo van de Meerakker (1922) Paul van Asseldonk (1993) ½ - ½
Rob van de Voort (1918) Johan Wuijts (1983) 0 - 1
Jan Peters (1826) Pim Blijlevens (1972) 0 - 1

 

15 september 2018: HSC 1 - De Stukkenjagers 4 (door Hugo Faber)
Het nieuwe seizoen startten we tegen een van de vele Stukkenjager-teams. Twee en drie hebben we al eens gehad. Dit keer was het de beurt aan team nummer 4. Paul en Johan moesten helaas verstek laten gaan, maar de vervanging was adequaat: Gerard en Pascal werden bereid gevonden om mee te doen.
We hebben het deze middag redelijk makkelijk gehad. Maarten was de eerste die tegen een oude bekende het punt vrij vlot binnenhaalde. Daarna volgende twee remises. De remise van Pim was wel redelijk verwacht. Na een Damegambiet werd een groot aantal stukken geruild en kwam een eindspel op het bord met een redelijk gesloten pionnenstructuur. De remise van Pascal tegen de jeugdige Tommy Grooten (zoon van IM Herman Grooten) had wat meer voeten in aarde. Wit had gerokeerd en de koningsvleugel was open (Pascal had een open h-lijn voor zijn toren), maar daar stond tegenover, dat de koning van Pascal nog in het midden stond. Ik heb begrepen, dat Pascal nog een winstkans heeft gemist: op een gegeven moment kon hij met zijn h-toren de loper op h2 pakken. Na terugnemen met de koning zou naar het lijkt Df3 een ondekbaar mat (dreiging Th8+ en Th1 mat) zijn ontstaan. Nu werd met een onduidelijke materiaalverhouding van twee torens tegen drie stukken remise gegeven.
Gerard had een langdurig gevecht, dat ik niet zo goed heb gevolgd. Een logisch gevolg was dan ook dat ik na afloop niet wist hoe hij nou gewonnen gehad. Nou is dat niet zo erg, want als ik wel op zijn stelling had gelet had ik het wellicht ook niet begrepen (zoals wel vaker).
Ik had het niet heel moeilijk. Via h5 en a5 wilde ik op beide vleugels dreigingen creëren om daarmee rokeren van wit te ontmoedigen. Daarop gaf hij direct een pion weg. Na nog een misrekening, waarbij ik een pion sloeg, waardoor direct een stuk aangevallen stond, zou hij twee pionnen - zonder compensatie - achter komen. Toen geloofde hij het wel.
Net als Pascal kreeg ook Ruben een nog vrij jeugdige speler. Hij liet zich niet van de wijs brengen en doet wat hij normaal ook altijd doet: gewoon de stukken op goede velden neerzetten. Tot het laatst bleef de materiaalverhouding gelijk, maar was het eindspel inmiddels kansloos voor zwart geworden vanwege een goed paard tegen een slechte loper en een vrijpion voor Ruben.
Na een rustig begin, begon Bart de witte stukken langzaam terug te drijven. Wit maakte het hem nog wel lastig, maar Bart wist zijn stelling nog beter onder controle te krijgen. Tezamen met de kwaliteit die al eerder was gewonnen, was dit voldoende basis voor de winst.
Jerzy was als laatste bezig. Na een scherpe vier paarden variant van de Caro-Kann kwam hij toch in een eindspel. Hij liet echter toe, dat tegen pionwinst, de zwarte d-pion naar voren kon opstomen. Met een loperoffer moest dit worden tegengehouden. In het daarna ontstane toren plus dubbele f-pion tegen toren en loper, verloor Jerzy zijn voorste vrijpion. Op zich had dat geen betekenis, maar toen hij daarna zijn koning naar de h-lijn liet drijven en vervolgens naar hoekveld h1, was zijn lot bezegeld. Met een elegante torenzet werd een dubbele dreiging geschapen: mat via de onderste rij of via de h-lijn.
Prima start!

 

HSC 1 (2030) De Stukkenjagers 4 (1899) 6 - 2
Bart Dekker (2169) Henk Jan Beukema (2021) 1 - 0
Ruben Venis (2235) Constantijn Beukema (1777) 1 - 0
Hugo Faber (1993) Lex Karstens (1915) 1 - 0
Jerzy Cebula (1926) Petra Schuurman (2338) 0 - 1
Maarten Smit (1985) Kienfong Lie Kwie (1812) 1 - 0
Pim Blijlevens (1972) Ron de Veen (1902) ½ - ½
Pascal Boudewijns (1919) Tommy Grooten (1628) ½ - ½
Gerard van de Kerkhof (2037) Jan Otten (1797) 1 - 0

Ons clublokaal

KNSB

NBSB

JSC De Pionier