Helmondse Schaakclub

Facebook

Verslagen van HSC 3

 

6 april 2013: WLC 3 - HSC 3 (door Rob Bakels)
Op 6 april speelden wij onze laatste wedstrijd in klasse 2C. Na enige vertraging kwamen wij in Eindhoven aan om daar tegen WLC 3 te spelen en dat verliep zeer moeizaam.
Jack was als eerste klaar. Hij speelde remise en kwam daarmee goed weg want zijn tegenstander stond in de eindstelling een tikje beter, ½ - ½.
Vervolgens verloor Roland op bord 1. Roland kwam goed te staan, won een pion maar liet daarna zijn tegenstander binnenkomen met torens en dame. Dat was teveel van het goede, 1½ - ½.
Op bord 5 verloor vervolgens ook Wim Hordijk. Ook Wim kwam goed te staan maar verloor een centrumpion en speelde vervolgens een ongelijke strijd, 2½ - ½.
Vervolgens viel onze eerste winstpartij te noteren en die was van mezelf. Vanuit de opening kwam ik al beter te staan, wist een pion te winnen en kwam met mijn verbonden a-, b- en c-pionnen opzetten. Toen ik met mijn toren op de tweede rij kon binnenkomen, kreeg mijn tegenstander even een kortsluiting in de bovenkamer want hij gaf meteen daarop een stuk weg, 2½ - 1½.
Ook Chris kwam op bord 6 tot winst waardoor hij de topscorer is van HSC 3. Chris kwam snel materiaal voor te staan en wist dat vakkundig over de eindstreep te trekken, 2½ - 2½.
Vervolgens speelde Mario remise op bord 8. In een eindspel met één pion meer, wat ook nog een randpion bleek te zijn, speelden beide heren vrolijk verder totdat de patstelling bereikt was.
Vervolgens verloor Jessica onnnodig op bord 3. Jessica kwam zeer goed te staan en kreeg twee opties waarvan ze de slechtste uitkoos. Ze kreeg de dame voor drie stukken maar de stukken van de tegenstander werkten uitstekend samen en vervolgens werd ook nog Jessica's dame gepend, 4 - 3.
Huub speelde op bord 8 tegen een tegenstander met 350 ratingpunten meer en Huub kwam gewonnen te staan. Hij had twee verbonden vrijpionnen maar hij dacht dat de samenwerking tussen dame en paard van de tegenstander hem gevaar konden brengen. Dus besloot hij de twee pionnen te geven om het paard van het bord te krijgen. Daarna bleef een potremise stelling over waarin nog een half uur werd doorgespeeld, 4½ - 3½.
Een redelijk goed seizoen is ten einde. We zijn niet gedegradeerd en daar was ik van te voren bang voor.

 

WLC 3 (1574) HSC 3 (1559) 4½ - 3½
Toon Kok (1669) Roland Robinson (1777) 1 - 0
Bas Roelen (1523) Jack Ruijs (1779) ½ - ½
Hans Baijens (1623) Jessica de Haas (1577) 1 - 0
Wim Lucassen (1547) Rob Bakels (1695) 0 - 1
Arno de Man (1575) Wim Hordijk (1469) 1 - 0
Henk van Oost (1681) Chris van der Aa (1446) 0 - 1
Rein Leugs (1592) Huub Martens (1280) ½ - ½
René Janssen (1385) Mario Adriaans (1449) ½ - ½

 

9 maart 2013: HSC 3 - HMC Calder 5 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 9 maart trad HSC 3 aan tegen HMC Calder 5. Er kon vrijuit gespeeld worden want er stond voor beide teams niets meer op het spel.
Op bord 2 kwam Jack al snel in een middenspel terecht. Hij probeerde een pion op d6 te winnen maar zijn tegenstander verdedigde zich kranig. Na nog enkele dappere pogingen van wit, werd er toch tot remise besloten, ½ - ½.
Op bord 8 had Mario de betere opening maar zijn tegenstander won via een penning een stuk en daarmee was de overwinning een feit, ½ - 1½.
Vervolgens konden er twee winstpartijen achter elkaar voor ons genoteerd worden. Zelf won ik op bord 4 nadat mijn tegenstander een foutief offer pleegde. Door dit offer kon mijn toren op f7 binnenkomen en dat werd mijn tegenstander uiteindelijk fataal, 1½ - 1½.
Onze kersverse vervangster voor Wilfried sleepte ook haar eerste punt binnen. Vanuit een gelijke opening leken de remisekansen erg groot totdat Jessica's tegenstander een volle toren weggaf, 2½ - 1½.
Daarna waren er twee verliespartijen to noteren. Allereerst kwam Chris goed uit de opening. Hij had zelf gerocheerd en met een vernunftig loperzetje voorkwam hij een rochade bij zijn tegenstander. Helaas gaf Chris allereerst zijn pion op e4 weg en vervolgens ook nog een kwaliteit. Ondanks zijn betere stelling was dit teveel van het goede, 2½ - 2½.
Wim kwam minder uit de opening maar vocht zich knap terug en nam zelfs het iniatief over. Een offer van zijn tegenstander betekende de ommekeer in de partij, 2½ - 3½.
Roland speelde een rustige wedstrijd die op remise leek uit te draaien. Omdat wij achter stonden forceerde Roland de stelling en kwam iets minder te staan totdat zijn tegenstander, waarschijnlijk door vermoeidheid, een enorme blunder beging die een pion en een stuk opleverde. Toen door weer een fout de twee torens geruild konden worden, was het pleit beslecht, 3½ - 3½.
Tijany speelde op bord 3 een moeilijke partij die hij zelf als verloren beschouwde. Hij vocht echter dapper door en dat leverde resultaat op, want ondanks de verloren stelling slaagde Tijany erin de twee overgebleven pionnen van het bord te snoepen. Ondanks een loper achterstand werd het zodoende toch remise, 4 - 4.

 

HSC 3 (1596) HMC Calder 5 (1625) 4 - 4
Roland Robinson (1777) Bert Kramer (1746) 1 - 0
Jack Ruijs (1779) Koos Hendriks (1726) ½ - ½
Tijany Ousmane (1573) Mari van Ooijen (1786) ½ - ½
Rob Bakels (1695) Jos Raeven (-) 1 - 0
Jessica de Haas (1577) Jos Peters (1581) 1 - 0
Chris van der Aa (1446) Jim Klooster (1490) 0 - 1
Wim Hordijk (1469) Jan Gerritsen (1491) 0 - 1
Mario Adriaans (1449) Ekko Oosterhuis (1555) 0 - 1

 

16 februari 2013: Triple-pion 2 - HSC 3 (door Jack Ruijs)
Het was een wat druilerige dag en de carnaval was net afgelopen en de eerste zware werkdagen zaten er al weer op en het was eigenlijk niet verantwoord om na een dergelijke verstoring van het bioritme, zaterdag in alle vroegte al weer op te moeten draven voor onze wedstrijd tegen Triple-pion 2 in Eindhoven. Ik was een aangewezen chauffeur en daar we al vaker de locatie in de buurt van de rondweg in Eindhoven bezocht hadden, leek het me niet nodig om de wekker een half uurtje eerder te zetten om bij het opstaan nog even met Google-earth de route te bestuderen. Het adres klonk bekend en een korte blik op een landkaart uit 1992 wees uit dat het inderdaad dezelfde straat was. Nog overmand door het vroege tijdstip van opstaan, heb ik tegen mijn eigen verwachting in, toch maar het adres uit de mail van Rob opgeschreven...
Toch was het vreemd om in de straat aangekomen te zijn, al vrij snel het gevoel te hebben dat er iets niet klopte en dat ik wat miste. Nu heb ik dat gevoel wel vaker, dus dat gaf me nog geen idee dat er ook iets met de straat mis zou kunnen zijn. Er stonden wel wat bouwketen en misschien dat die in de weg stonden van het gebouw waar we moesten zijn, want aan het einde van de straat aangekomen, had ik de locatie nog niet kunnen vinden. Een blik op mijn notitieblaadje gaf nummer 8 aan en dat moest dus toch ergens in het begin van de straat zijn, maar ook bij een tweede doorgang was er geen bekend gebouw te vinden, op wat bouwwerkzaamheden en bouwketen na op de plek waar onze locatie ongeveer had moeten zijn.
Gelukkig was ik in gezelschap van personen die niet zo vertrouwd waren met het gebouw waar we moesten zijn, en de heldere geest hadden naar een gebouw te lopen waar nummer 8 ongeveer zou moeten zijn. Nu is een bepaalde vorm van autisme me niet vreemd, dit om de wat minder genuanceerde personen onder ons gerust te stellen, maar ik zal het scenario maar niet schetsen wat er had kunnen gebeuren als ik alleen was geweest en met een dergelijke situatie geconfronteerd werd en het nummer toevallig niet opgeschreven had en zonder mobiel voor een gebouw had gestaan waar we moesten schaken en het hele gebouw er gewoonweg helemaal niet meer was... Maar ik denk dat dit ook voor een willekeurige etiketten-plakker, die over het algemeen van zichzelf denken geen enkele vorm van autisme te hebben, een moeilijke situatie zou zijn geweest. Laat die gebouwen toch gewoon staan waar we moeten schaken, je zou er bijna wereldvreemd van worden...
Hoe dan ook, na wat omzwervingen, binnen in het gebouw waar we wel moesten zijn (een soort zorgcentrum), konden we aan onze partijen beginnen.
Tijany had op bord 3 al snel een kwaliteit voorsprong, maar de tegenstander had een loperpaar en een pion als compensatie, maar toen de loper van de zwarte velden van het bord afgeruild werd, speelde Tijany het rustig uit door alle pionnen op te halen.
Wim had op bord 5 eigenlijk een niet al te duidelijke stelling, in ieder geval niet zo duidelijk als de uitslag die er enkele minuten later was en zo snel ging dat ik het gemist had. Wim had in de tussentijd met een trucje de winst binnen kunnen halen. Het stond dus al snel 2 - 0 en het probleem met het verdwenen gebouw werd al wat op de achtergrond gedrukt.
Mario maakte aan bord 8 remise, maar omstanders wisten mij (en waarschijnlijk ook Mario, want sociaal zijn schakers wel) duidelijk te maken dat Mario met een tussenschaakje het eeuwig schaak had kunnen voorkomen.
Op mijn notitie-blaadje had ik voor de partij van Rob op bord 4 al remise genoteerd in. Het was echte Rob-partij met allerlei zware stukken op open lijnen en een rucksichtsloze druk op de koningsstelling van beide spelers. Maar op de terugweg naar huis bleek dat Rob het ondanks een remise-aanbod alsnog verloren had...
Roland kreeg in een middenspel waarbij mijns inziens eigenlijk nog genoeg te schaken viel, remise aangeboden. Roland heeft dit na zwaar overleg met onze autoritaire teamleider na veel wikken en wegen en bestuderen van de andere borden aangenomen.
Chris won in een actieve stelling waarbij alle stukken midden op het bord zo'n beetje instonden, gepend of half gepend waren en waarbij Chris in alle kalmte de winst binnenhaalde...
Huub maakte remise op bord 7 in een partij die mijns inziens beide kanten op kon, met beurtelings dames diep in de stelling van de tegenstander.
Zelf had ik een altijd moeilijk te spelen paardeindspel met een pion extra op het bord, maar had er voldoende vertrouwen in dit naar een goed einde te brengen. Ik heb betere stellingen weten weg te geven, maar omdat het team al gewonnen had, kon ik dit zonder sociale druk, rustig afmaken.

 

Triple-pion 2 (1511) HSC 3 (1559) 2½ - 5½
Teun Kremers (1619) Roland Robinson (1777) ½ - ½
Willy van Lierop (1538) Jack Ruijs (1779) 0 - 1
Nico Linssen (1561) Tijany Ousmane (1573) 0 - 1
Pieter Zegers (1541) Rob Bakels (1695) 1 - 0
René Vink (1481) Wim Hordijk (1469) 0 - 1
Ivo de Groot (-) Chris van der Aa (1446) 0 - 1
Henk Smit (1480) Huub Martens (1280) ½ - ½
Theo Thijs (1356) Mario Adriaans (1449) ½ - ½

 

15 december 2012: HSC 3 - RDS
Geen verslag ontvangen.

 

HSC 3 (1565) RDS (1658) 4 - 4
Roland Robinson (1763) John ten Ham (1959) 0 - 1
Jack Ruijs (1789) Daan Geboers (1794) 0 - 1
Tijany Ousmane (1448) Bert de Laat (1641) ½ - ½
Wilfried van de Kimmenade (1711) Jan van Lanen (1597) 1 - 0
Roel van de Donk (1650) Wim van der Heijden (1515) 1 - 0
Chris van der Aa (1429) Martijn Bax (-) 1 - 0
Huub Martens (1254) Cor van Nuland (-) 0 - 1
Mario Adriaans (1475) Henri van Kasteren (1441) ½ - ½

 

24 november 2012: HSC 3 - De Kentering 2 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 24 november trad HSC 3 aan tegen De Kentering 2. Op papier waren wij de favorieten en gelukkig maakten wij die favorietenrol waar.
Op bord 4 kwam ik minder uit de opening. Mijn tegenstander ruilde alles af wat er afgeruild kon worden en dus zaten we al snel in het eindspel. Mijn tegenstander nam bezit van de tweede rij en toen moest alles uit de kast om deze partij nog te winnen. Met een krachtige torenaanval kon ik mijn mindere stelling ombuigen tot een betere. Toen er in het eindspel wat foutjes werden gemaakt door mijn tegenstander, kon ik de winst noteren, 1 - 0.
Jack speelde op bord 2 een moeizame partij die leek te stranden in remise. Echter na een blunder van de tegenstander kon Jack alsnog de winst bijschrijven, 2 - 0.
Op bord 3 kwam Tijany minder uit de opening. Zijn stukken waren niet ontwikkeld en de druk op zijn d-pion nam hand over hand toe. Toen zijn tegenstander een pion pakte op b7, bleek dat een vergiftigfde pion te zijn. Met een handig dameschaakje haalde hij een vol stuk op en manoeuvreerde keurig naar de winst, 3 - 0.
Huub speelde op bord 8 en had een gelijkwaardige partij totdat Huub twee pionnen kon wegsnoepen. De teamleider wilde de vierde zege noteren maar kwam bedrogen uit doordat de partij niet gewonnen kon worden. Waar dat aan lag, weet ik niet. Zijn tegenstander hield de twee pionnen tegen met koning en loper, 3½ - ½.
Roland speelde op bord 1 en stond na de opening minder omdat zijn tegenstander het sterke paard op a6 had weggenomen, wat resulteerde in een dubbelpion. De tegenstander van Roland dacht te kunnen toeslaan maar hij had even niet gezien dat Roland een volle toren aanviel. Toen hij die niet wegzette was de winst een feit, 4½ - ½.
Roel speelde op bord 6 en kwam steeds minder te staan. Na een enorme matdreiging moest Roel een kwaliteit offeren maar zijn tegenstander was zo vriendelijk om die meteen terug te geven met remise als gevolg, 5 - 1.
Op bord 5 speelde Wilfried een rustige partij waarbij de tegenstander langzaam maar zeker naar achteren werd gedrukt. Middels een mooie vrijpion op e5 ondersteund met dame en toren wist Wilfried het punt naar zich toe te halen, 6 - 1.
Chris kwam door een penning al snel een stuk voor en langzaam maar zeker viel de stelling van de tegenstander. Toen Chris het stuk teruggaf stond hij een handvol pionnen voor die uiteindelijk de zege brachten, 7 - 1.
Een verpletterend resultaat voor HSC 3 dat nu met een gerust hart naar boven kan kijken.

 

HSC 3 (1595) De Kentering 2 (1495) 7 - 1
Roland Robinson (1763) John van Herk (1590) 1 - 0
Jack Ruijs (1789) Luc Seuter (1585) 1 - 0
Tijany Ousmane (1448) Hans Kranenbarg (1550) 1 - 0
Rob Bakels (1714) Hans Fagel (1532) 1 - 0
Wilfried van de Kimmenade (1711) Jan Arts (1525) 1 - 0
Roel van de Donk (1650) Geert Smulders-Dinh ½ - ½
Chris van der Aa (1429) Paul Willemen (1419) 1 - 0
Huub Martens (1254) Martien Oppers (1263) ½ - ½

 

3 november 2012: Eindhoven 4 - HSC 3 (door Wilfried van de Kimmenade)
Op een druilerige zaterdagmiddag stond de tweede externe competitiewedstrijd geprogrammeerd versus Eindhoven 4. Jack's racemonster – een Subaru met ruim 200 pk schoon aan de haak – bracht uw schaakreporter binnen twintig autominuten probleemloos zonder autonavigatie en archaïsche landkaarten naar de speellocatie in de lichtstad. Schaakopperhoofd Rob beschikte over een voltallig team met louter astrante en persistente straatvechters die enkel voor de volledige winst zouden gaan. Hoe deze middag verliep leest u hieronder.
Roel pareerde met een enigszins ongebreidelde ijdelheid een aanval met zwart. Nadat de kruiddampen opgetrokken waren oogde de stelling sereen, totdat Roel onverwacht een tragische paardzet deed, waarna wit een feeëriek paardmat kon geven.
Tijany mocht vandaag zijn schaakkunsten met wit op een hoger bord etaleren. Op bord 3 kreeg hij het vertrouwen van onze teamleider. Tijany ging al direct vanuit de opening voortvarend te werk, maar hij vergat te rokeren. Zijn bravoure aanval werd daarom met een ambetant eeuwig schaak beantwoord. Remise!
Chris was de volgende die een punt op bord 7 kon noteren. In de nachtelijke uren ontving ik onderstaande kroniek via de digitale post: op bord 7 kreeg Chris een Aangenomen Damegambiet tegen, waarna de tegenstander de pion op c4 met succes wist te verdedigen. Het middenspel ging gelijk op. Chris had wel een pion extra, maar hij had ook een triple-vrijpion. Het werd dus nog erg lastig. Toch wist hij met een slimme combinatie een extra vrijpion te creëren en kon hij direct daarna voorkomen dat de vrijpion van zijn tegenstander promoveerde. Chris zou nu met een van zijn vrijpionnen op zeker gaan promoveren, zijn tegenstander gaf op.
Uw schaakreporter mocht een plaatsje nemen op bord 5. Met wit kreeg ik al vrij spoedig een prettige stelling na een Weense opening. Als zwart vervolgens verzuimt kort te rokeren verfomfaait zwarts stelling. Onderwijl genoot ik van een superieure likkebaardende stelling. Zwarts koning werd daaropvolgend met enkele exquise zetten belegerd. Een matnet was het slotakkoord.
Rob speelt vooralsnog een moeizaam seizoen, maar vandaag was hij een ontketende vechtmachine op bord 4. Met zwart fragmenteerde hij namelijk met een drietal stormachtig annihilerende pionnen de witte koning. Promotie was daarom onvermijdbaar. Met een materiaaloverwicht van twee zwarte dames en torens versus één witte dame werd een malicieus eeuwig schaak afgewend. De overwinning was binnen en Rob werd bejubeld. Na afloop werd hij nogmaals op gepaste wijze vertroeteld met een alcoholisch brouwsel uit de vriendelijk geprijsde schaakbar.
Mijn privéchauffeur Jack speelde op bord 2 met de zwarte stukken. Vanuit een gesloten opening probeerde hij de witte stelling via de damevleugel te amoveren. Wit hield keurig stand en bevrijdde zich geleidelijk uit zijn rudimentaire stelling. Jack verdedigde zich prima en een puntendeling was niet veel later een feit.
Als laatste kon Roland een puntendeling noteren. Zijn sterke Mexicaanse opponent beantwoordde Roland's signatuur, de Engelse opening, met prima spel. Vergenoegd wikkelde Roland af naar een dubbel toreneindspel, waarbij hij en passant één pion had buitgemaakt. Helaas kon hij dit niet vertalen in beslissend voordeel. Roland herinnerde zich namelijk het adagium "toreneindspelen zijn altijd remise". Eindscore 3½ - 4½.
Na afloop werd er nog gecontroleerd afgepilst en geanalyseerd in ons vertrouwelijk bierlokaal. Een daaropvolgend foerageplan heeft uw schaakreporter niet meer bijgewoond omwille geplande feestelijkheden elders.

 

Eindhoven 4 (1558) HSC 3 (1622) 3½ - 4½
Gerardo Santiago (1876) Roland Robinson (1763) ½ - ½
Peter Roozemond (1617) Jack Ruijs (1789) ½ - ½
Karel Jeurissen (1601) Tijany Ousmane (1448) ½ - ½
Flip Stomps (1526) Rob Bakels (1714) 0 - 1
Ron van Hoogstraten (1489) Wilfried van de Kimmenade (1711) 0 - 1
Hans Reusink (1482) Roel van de Donk (1650) 1 - 0
Ton Storcken (1483) Chris van der Aa (1429) 0 - 1
Paul Schaffer (1393) Mario Adriaans (1475) 1 - 0

 

6 oktober 2012: HSC 3 - De Drie Torens 2 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 6 oktober trad HSC 3 aan tegen het sterke team van De Drie Torens 2. Dit team was twee keer achter elkaar gedegradeerd en speelde twee jaar geleden nog in de Promotieklasse. Wij spelen dit jaar met negen personen en daarom dient er elke wedstrijd gerouleerd te worden. Chris, nieuwkomer in HSC 3 beet het spits af wat betreft de roulatie.
Ik speelde op bord 4 een slechte partij. In de opening vergat ik te rocheren wat mijn tegenstander met een listig zetje later in de partij voorkwam. De aanvalsgolf die recht door het midden op mijn koning afkwam was dodelijk, 0 - 1.
Mario speelde op bord 8 een solide partij. In het eindspel leek Mario kopje onder te gaan omdat hij een pion achter kwam. Deze pion werd echter teruggewonnen waarna de vrede werd getekend, ½ - 1½.
Jack speelde op bord 2 een verdienstelijke partij tegen een sterkere tegenstander. Desondanks kwam Jack tot goed tegenspel. Jack kwam binnen op de onderste rij waardoor zijn tegenstander met alleen eeuwig schaak remise kon houden, 1 - 2.
Wilfried speelde op bord 3 tegen de tegenstander met de hoogste rating. Vanuit een mindere openingsstelling voor Wilfried, werd hij langzaam maar zeker naar achteren gedrukt. Om onder die druk uit te komen offerde Wilfried een kwaliteit. Toen er vervolgens nog een loper afging gaf Wilfried op, 1 - 3.
Op bord 5 speelde de andere nieuwkomer in ons team, Tijany. In een evenwichtige wedstrijd werd door beide kemphanen weinig risico genomen zodat remise de meest logische uitslag was, 1½ - 3½.
Roland speelde op bord 1. Roland kwam, zoals we hem kennen degelijk uit de opening alhoewel hij wel twee dubbelpionnen had. Toen de stukken werden geruild leek remise in de lucht te hangen, maar Rolands tegenstander wist een vrijpion te creëren. Roland dacht goed na en haalde alle dreigingen uit de stelling waardoor remise een feit werd, 2 - 4.
Roel speelde op bord 6 en speelde een prima partij. Hij had continu het iniatief en won een aantal pionnen. Toen in het eindspel vervolgens ieder nog een toren overhad en Roel een ging tellen wat hij precies in pionnen voor stond, bleken dat twee gezonde pionnen te zijn. Toen de teamleider rustig een bier ging drinken erop vertrouwende dat Roel dit niet meer uit handen zou geven, gebeurde het onmogelijke. Roel maakt remise door een toren weg te geven.
De schaamte hierover was waarschijnlijk dusdanig groot bij Roel dat hij de teamleider niet informeerde over zijn uitslag. De teamleider dacht dat Roel gewonnen had waardoor de laatste partij de beslissing moest brengen. Toen de teamleider van de tegenpartij mij overtuigde dat Roel echt remise gemaakt had, was de laatste partij een formaliteit, 2½ - 4½.
De langste partij werd op bord 7 gespeeld. Daar had Huub met zwart een pittige kluif aan een tegenstander met ongeveer 400 ratingpunten meer. Desondanks kwam Huub goed uit de opening en nam het iniatief. De tegenstander zag de bui hangen en bood remise aan, maar Huub ging door. Toen de tegenstander het iniatief terug nam en twee pionnen won, leek Huub alsnog te moeten capituleren. Echter de tijdnood begon de tegenstander de baas te worden en die gaf de twee pionnen eenvoudig terug. Huub drong nog aan, kreeg een toren op de achterste rij, maar de tegenstander hield de boel gesloten en Huub moest berusten in remise, 3 - 5.
Een slechte start, maar tegen waarschijnlijk de sterkste tegenstander van onze competitie. De volgende keer gaan we proberen de twee punten mee naar Helmond te nemen.

 

HSC 3 (1603) De Drie Torens 2 (1740) 3 - 5
Roland Robinson (1763) Jaap Weel (1871) ½ - ½
Jack Ruijs (1789) Ad Mutsaers (1844) ½ - ½
Wilfried van de Kimmenade (1711) Jan Douwes (1872) 0 - 1
Rob Bakels (1714) Ernest van Moorsel (1753) 0 - 1
Tijany Ousmane (1471) Marsel van Hoorn (1655) ½ - ½
Roel van de Donk (1650) Frank Schouten (1684) ½ - ½
Huub Martens (1254) Paul van Duijnhoven (1659) ½ - ½
Mario Adriaans (1475) Tommie van Moorsel (1585) ½ - ½

Ons clublokaal

KNSB

NBSB

JSC De Pionier