Helmondse Schaakclub

Facebook

Verslagen van HSC 3

 

3 november 2018: HSC 3 - Veldhoven 2 (door Rob Bakels)
Op zaterdag 3 november speelde HSC 3 tegen het favoriete Veldhoven 2 om de koppositie in klasse 6G. Na een uur schaken beloofden onze stellingen niet veel hoop, maar het kan verkeren, zei Bredero ooit, en zo geschiedde.
Ik zelf was als eerste klaar. Na 20 minuten waren zo ongeveer alle stukken geruild en leek de partij uit te gaan als een nachtkaars die nooit gebrand heeft. Echter in twee zetten tijd blunderde ik twee pionnen weg en zo stonden we snel met 0 - 1 achter.
Gelukkig deed Ton op bord 5 wat terug. Hij worstelde zich onder druk van de tegenstander uit en kwam met een ragfijne dame/toren/paard-aanval de stelling van de tegenstander binnen. Die was daar niet tegen bestand en Ton gaf keurig mat met de dame, 1 - 1.
Jos had het zwaar op bord 8. In eerste instantie leek hij een mooi paardoffer te hebben met matdreiging, echter toen zwart zich kranig verweerde bleek het offer tot stukverlies te leiden. Jos vermande zich en ging tot het uiterste voor een resultaat maar uiteindelijk maakte de tegenstander het af met een mooi mat, 1 - 2.
Mario zat op bord 4 en stond de hele partij minder. Net toen de tegenstander aan het doordrukken was gaf hij plots een toren weg. Mario pakte het presentje snel uit en zo stonden we ineens op een onverwachte 2 - 2.
De partij van de dag verdient een speciale alinea. Nico Vissers speelde op bord 1 tegen een 1800+ speler en speelde direct de spectaculairste partij van de dag, en ik durf te zeggen - ik hoop niet dat ik het gras voor de voeten van de eenkoppige jury wegmaai - direct de spectaculairste partij van dit seizoen. Na een rustige opening van beide kanten drong Nico met een pion op g4 wit tot nadenken. Daar is de witspeler de hele partij mee door gegaan. Nico drukte met elke zet harder op de witte voordeur tot die uiteindelijk na een aantal zeer gedurfde krachtzetten begon te kraken. Welke verdediging wit ook dacht te hebben, Nico vond telkens het juiste en aanvallende antwoord. Nadat Nico met een paard op zowel e4 als g4 het paard van g4 naar f2 speelde waarin hij mat op h1 dreigde met de toren, was het pleit beslecht. De tegenstander dacht nog een verdedigingszet Ph2 te hebben, maar na het nog krachtigere Lh3 die de gepende loper op g2 aanviel, geloofde de tegenstander het wel. Met een diepe buiging naar Nico namen wij een onverwachte, edoch dikverdiende voorsprong, 3 - 2.
Op bord 6 maakte Casper Bijker zijn debuut en hoe! Na een lang middenspel wat op remise leek uit te draaien trok Casper toch aan het langste eind. Onze jongste telg won een stuk en liet zich de partij niet meer ontfutselen, 4 - 2.
Paul wist al vrij snel een kwaliteit te winnen en leek op weg naar het winnende punt maar in het middenspel moest Paul zijn kwaliteit teruggeven tegen een pion. Deze pion bleek het winnende stuk te zijn en zo was de niet verwachte overwinning een feit, 5 - 2.
Als laatste probeerde Wilfried na pionverlies de tegenstander naar achteren te drukken en dat lukte ook. Wilfried kreeg een kroonjuweel van een pion op d6 maar toen hij deze vergat te verdedigen ging die pion eraf en de verloren pion in de beginstelling kostte hem de kop. De twee verbonden vrijpionnen waren niet meer tegen te houden, 5 - 3.
Een mooi resultaat was een feit en de nodige biertjes en een lekkere Chinese maaltijd waren de kersen op de taart.

 

HSC 3 (1550) Veldhoven 2 (1587) 5 - 3
Nico Vissers (1627) Jan Peters (1818) 1 - 0
Wilfried van de Kimmenade (1660) Jan van de Munckhof (1728) 0 - 1
Rob Bakels (1637) Ger Dietvorst (1656) 0 - 1
Mario Adriaans (1395) Bertus Pals (1618) 1 - 0
Ton Hageman (1571) Ton Roeten (1542) 1 - 0
Casper Bijker (-) Rolf Bennik (1527) 1 - 0
Paul Sanders (1411) Peter Huizen (1476) 1 - 0
Jos Pieters (-) Koen Antheunis (1331) 0 - 1

 

6 oktober 2018: Son en Breugel - HSC 3 (door Rob Bakels)
HSC 3 is uitstekend begonnen aan het nieuwe seizoen. In het zonnige Son en Breugel werd de plaatselijke club met 1½ - 6½ verslagen.
Na een uur konden we het eerste punt bijschrijven. Jos, op bord 8, had een mooie loper op c7 die samen met de dame voor veel gevaar zorgde. De tegenstander had na verloop van tijd geen antwoord en Jos kon op de fiets huiswaarts keren met een punt op zak.
Ikzelf speelde op bord 3 en kwam niet lekker uit de opening. Nadat de tegenstander mij toestond om met de dame op e6 binnen te vallen, kreeg ik meer grip. Na een paardoffer op f5 wat de tegenstander niet aannam, was het pleit beslecht, 0 - 2.
Op hetzelfde moment dat mijn tegenstander opgaf, gebeurde dat ook bij Roel. Die had in de opening een pion gewonnen en met twee verbonden pionnen stormde Roel na de overkant. Tegenstander gaf een toren ter voorkoming van promotie, speelde daarna nog tien minuten door en zag toen dat het geen zin had om verder te gaan, 0 - 3.
De volgende die een vol punt noteerde was Mario. Hij zette de tegenstander in het middenspel onder druk, won een pion en kreeg een mooie toren op de onderste rij. Nadat Mario een mooi mat voorbereidde, dacht zijn tegenstander een vol stuk te winnen maar mat gaat voor, 0 - 4.
Bij deze stand bracht de teamleider van Son en Breugel ons het winnende halve punt. Hij bood op bord 5 remise aan tegen Ton. De dichtgeschoven stelling was dusdanig dat Ton het halve punt aannam en vervolgens de teamoverwinning vierde aan de bar.
De voorzitter was ondertussen ook binnengewandeld. Hij nam de drie overige stellingen in zich op en zag dat het goed was.
Wilfried was namelijk de volgende die op bord 4 een vol punt veroverde. Hij had vanaf zet 5 vol druk op een paard op c3 dat hij na veel moeite wist te veroveren. De tegenstander van Wilfried had twee mooie pionnen op de c- en de d-lijn en dacht aan promotie. Wilfried produceerde echter een mooie mataanval en werd beloond voor het harde werken, ½ - 5½.
Paul speelde op bord 7 een hele vreemde opening. Stukken bleven heel lang op hun originele plekken staan en de stukken die wel waren ontwikkeld gingen het hele bord over. Nadat de tegenstander een stuk weg blunderde, zag het er beter uit voor Paul die vervolgens de partij naar zich toetrok.
De laatste die nog bezig was, was Nico. Hij had de ondankbare taak om op bord 1 tegen hun sterkste speler te moeten. Nico werd langzaam maar zeker weggedrukt en was de enige HSC-3-speler die geen punt pakte. Volgende keer beter, Nico.
Een mooie start dus, op naar de volgende ronde.

 

Son en Breugel (1440) HSC 3 (1575) 1½ - 6½
Pierre Buijs (1716) Nico Vissers (1630) 1 - 0
Wil van Dijck (1614) Roel van de Donk (1724) 0 - 1
Leo van Praag (1513) Rob Bakels (1628) 0 - 1
Peter van der Aalst (1394) Wilfried van de Kimmenade (1670) 0 - 1
Pieter van Dam (1388) Ton Hageman (1587) ½ - ½
Hans Volder (1186) Mario Adriaans (1389) 0 - 1
Erik Jan Esmeijer (1266) Paul Sanders (1396) 0 - 1
Frits Niesen (-) Jos Pieters (-) 0 - 1

Ons clublokaal

KNSB

NBSB

JSC De Pionier